Jak zareagują rynki na atak USA na Iran? Prognozy dla funduszy

Ropa naftowa: Widmo paraliżu Cieśniny Ormuz

Rynek “czarnego złota” od dekad reaguje alergicznie na wszelkie, nawet najdrobniejsze napięcia na Bliskim Wschodzie. Jednak bezpośredni konflikt zbrojny z udziałem USA, Izraela i Iranu to scenariusz, który stawia rynki surowcowe w stanie najwyższej gotowości. Po pierwszych doniesieniach o atakach, ceny ropy Brent błyskawicznie przebiły poziom 72 USD za baryłkę, wchłaniając w swoje wyceny nową, potężną premię za ryzyko geopolityczne. Inwestorzy z rosnącym przerażeniem patrzą teraz na jeden krytyczny punkt na mapie: Cieśninę Ormuz.

Anatomia globalnego “wąskiego gardła” Cieśnina Ormuz to absolutnie kluczowa arteria współczesnej gospodarki. Przepływa przez nią około 20% całkowitej globalnej podaży ropy naftowej oraz ogromne ilości skroplonego gazu ziemnego (LNG). W najwęższym miejscu cieśnina ma zaledwie kilkadziesiąt kilometrów szerokości, co czyni ją niezwykle podatną na ewentualne blokady. Iran wielokrotnie groził zamknięciem tego szlaku i dysponuje arsenałem (od min morskich, przez szybkie łodzie szturmowe, po rakiety przeciwokrętowe), który pozwala mu na realne zakłócenie ruchu gigantycznych tankowców. Nawet krótkoterminowe wstrzymanie żeglugi w tym rejonie oznacza niewyobrażalny szok podażowy.

Efekt domina: Jak droga ropa budzi “inflacyjnego potwora”?

Wzrost cen ropy to nie tylko wyższe rachunki za tankowanie na stacjach benzynowych. To przede wszystkim brutalny impuls proinflacyjny, który natychmiast rozlewa się po całej światowej gospodarce. Ropa jest krwiobiegiem globalnego handlu, a jej drastyczne podrożenie uruchamia niszczycielski efekt domina:

• Skok kosztów transportu i logistyki: Drożeje fracht morski, transport lotniczy oraz kołowy. Firmy przewozowe i kurierskie natychmiast przerzucają te koszty na producentów i dystrybutorów, co ostatecznie podbija ceny na sklepowych półkach.

• Wzrost cen żywności: Nowoczesne rolnictwo jest silnie uzależnione od paliw kopalnych. Wyższe koszty oleju napędowego do maszyn rolniczych, droższy transport płodów rolnych oraz rosnące ceny nawozów sztucznych (do których produkcji używa się gazu i ropy) sprawiają, że koszyki zakupowe konsumentów stają się coraz droższe.

• Presja na koszty produkcji przemysłowej: Ogromna część przemysłu, od chemicznego, przez farmaceutyczny, po produkcję tworzyw sztucznych, opiera się na przetwórstwie ropy. Droższy surowiec uderza w ich marże, zmuszając do podnoszenia cen finalnych produktów.

To właśnie te obawy powoduję, że rynki akcji reagują spadkami. Mniej nas interesują ceny samej ropy, a bardziej przełożenie na politykę FED i innych banków centralnych. To tuja rynki widzą zagrożenie.

Dla światowych banków centralnych (takich jak amerykański Fed czy europejski EBC) nowy szok naftowy to najgorszy z możliwych scenariuszy. Instytucje te przez ostatnie lata zaciekle walczyły z potężną inflacją, dusząc gospodarki wysokimi stopami procentowymi. Ponowny, zewnętrzny wystrzał cen napędzany surowcami (tzw. inflacja podażowa) stanowi problem. Dziś rynki obserwują, jak szybko USA poradzą sobie z konfliktem i do jakich poziomów wystrzeli ropa.

Złoto: “bezpieczna przystań” (Safe Haven)

Królewski kruszec udowadnia swoją niesłabnącą wartość w czasach najcięższych kryzysów geopolitycznych. Powszechna panika na globalnych giełdach błyskawicznie oznaczał powrót ceny złota na rynku spot powyżej astronomicznego poziomu 5300 USD za uncję. Przedłużający się konflikt zbrojny,  groźba wyższej inflacji wynikającej z drastycznie drożejącej ropy naftowej. Do tego powszechna awersja do ryzyka (risk-off) to w teorii idealne paliwo do bezustannego testowania nowych, historycznych maksimów przez metale szlachetne. To w krótkim terminie…

Pułapka euforii: Kiedy ulica kupuje, instytucje mogą realizować zyski

Warto jednak spojrzeć na tę sytuację z chłodnym, analitycznym dystansem. Historia rynków finansowych brutalnie uczy, że w warunkach tak skrajnej rynkowej histerii, gdy strach miesza się z euforią, często rodzą się długoterminowe szczyty.

Wyczerpanie popytu instytucjonalnego (“Smart Money”) Należy zadać sobie kluczowe pytanie o strukturę obecnego popytu. Duży kapitał instytucjonalny, fundusze hedgingowe oraz banki centralne – potocznie zwane “Smart Money” – budowały swoje pozycje na złocie na długo przed otwartą eskalacją obecnego konfliktu, antycypując globalne napięcia makroekonomiczne. Przy poziomach przekraczających 5300 USD za uncję, apetyt tych największych graczy na dalsze agresywne zakupy może być już znacznie mniejszy. Wyceny stają się fundamentalnie ekstremalne. Prawdopodobnie obecny popyt pochodzi od drobnych inwestorów.

Wielkie instytucje bardzo często wykorzystują gigantyczną płynność, jaką generuje napływający w panice kapitał detaliczny (“ulica”), właśnie do tego, aby w fazie dystrybucji powoli zamykać swoje długie pozycje i realizować potężne zyski. Oznacza to, że kupowanie złota w samym środku wojennej histerii niesie ze sobą ogromne ryzyko. Choć w bardzo krótkim terminie emocje mogą wyciągnąć kurs jeszcze wyżej, prawdopodobieństwo gwałtownego odwrócenia trendu rośnie z każdym kolejnym dniem. Gdy tylko na horyzoncie pojawią się pierwsze, choćby najdrobniejsze sygnały deeskalacji na Bliskim Wschodzie lub dyplomatycznego przełomu, “premia za strach” błyskawicznie wyparuje z wyceny kruszcu, co może doprowadzić do głębokiej korekty, zostawiając spóźnionych inwestorów z ogromnymi stratami.

Na złocie prawdopodobnie tworzy się fala wtórna po hiperboli wzrostowej. Zakładam dwie wersje – podwójny szczytu lub fala 5 o mniejszym impecie:

Akcje: Spadki szerokiego rynku i tryumf “zbrojeniówki”

Szerokie indeksy giełdowe, takie jak amerykański S&P 500 czy europejski DAX, znajdują się obecnie pod presją podażową. Przestraszeni wizją eskalacji na Bliskim Wschodzie inwestorzy masowo i często bezkrytycznie pozbywają się akcji. Pierwsze pod nóż idą sektory najbardziej wrażliwe na wstrząsy makroekonomiczne: wysoko wyceniane spółki technologiczne, branża turystyczna oraz linie lotnicze, dla których drastycznie drożejące paliwo lotnicze oznacza natychmiastowe tąpnięcie rentowności. W obliczu tego strachu uciekający kapitał nerwowo rotuje w kierunku bardzo wąskiego gardła – spółek zbrojeniowych oraz np. sektora cyberbezpieczeństwa czy przecenionych spółek SaaS.

Krew na ulicach to czas na zakupy: Amerykański fundament pozostaje silny

Dla cierpliwych i analitycznie nastawionych inwestorów powoli krystalizuje się moment potężnych szans. Geopolityczna wyprzedaż ma zazwyczaj charakter niezwykle gwałtowny, ale często krótkotrwały i ślepy na fundamenty poszczególnych firm. W pewnym momencie, gdy opadną pierwsze emocje i rynek nasyci się strachem, powstaną wybitne okazje inwestycyjne – ze szczególnym uwzględnieniem mocno przecenionych branż w Stanach Zjednoczonych. Tam już wystąpiły spadki (spółki SaaS, korekta płaska Nasdaq). Obecny konflikt nadchodzi w momencie, gdy wyceny są już nisko.

Dlaczego to właśnie Wall Street stanie się celem dla łowców okazji? Ponieważ fundamentalne prognozy gospodarcze dla USA, niezależnie od sytuacji na Bliskim Wschodzie, pozostają zaskakująco dobre. Dodatkowo, amerykański rynek pracy wciąż wykazuje ogromną siłę, a wewnętrzna machina konsumpcyjna nie zwalnia tempa.

Rotacja kapitału: Powrót do przecenionych innowacji

Gdy duży kapitał instytucjonalny (“Smart Money”) zorientuje się, że wojna nie uderzyła bezpośrednio w amerykańskie bilanse, rozpocznie się wielkie odwrócenie trendu. Fundusze zaczną agresywnie skupować fundamentalnie zdrowe biznesy – od gigantów technologicznych napędzających rewolucję AI, przez producentów półprzewodników, aż po sektor dóbr luksusowych i konsumenckich. Firmy te zostają obecnie drastycznie przecenione wyłącznie z powodu globalnej paniki giełdowej, a nie problemów operacyjnych. Na końcu zawsze liczą się zyski firm…

Dla inwestora z odpowiednio długim horyzontem czasowym, obecna panika nie jest powodem do ucieczki z rynku, lecz oknem transferowym. “Kupowanie dołków” (buy the dip) na indeksie S&P 500 lub na przecenionych funduszach technologicznych w czasie szczytowego strachu, historycznie okazywało się jedną z najskuteczniejszych strategii nabywania najlepszych światowych biznesów z głębokim dyskontem.

Bitcoin i Kryptowaluty: Teraz spadek, ale…

Rynek kryptowalut, jako jedyny działający w trybie 24/7, jest często pierwszym miejscem, z którego spanikowani inwestorzy ewakuują kapitał, aby pokryć zobowiązania (tzw. margin calls) na innych, tradycyjnych giełdach. Potwierdza to, że w pierwszych godzinach paniki krypto pozostaje wysoce wrażliwe na szoki makroekonomiczne. Ale czy Bitcoin znacząco stracił na wartości?

Bitcoin jest w znaczącym stopniu powiązany z rynkami akcji trendem Risk-On. To co dzieje się na Bitcoinie, to zapowiedź przyszłego trendu na rynkach akcji.  Bitcoin jest akumulowany:

Mieliśmy już strefę akumulacji, po czym następuje faza wtórna. Już w tej części ruchu pojawia się przewaga popytu, choć wydarzenie geopolityczne mogą jeszcze wydłużyć ruch wtórny. Dla mnie -> albo już tworzy się baza pod wybicie w górę, ale na bazie konfliktu Bitcoin opadnie na fali wtórnej do 51000-52000 usd. Potem Risk-On, bowiem za duży kapitał wszedł w ten rynek. Tak samo będzie na rynku akcji, także na ryzykownych sektorach. To moje zdanie, zbieżne z tym co wnioskowałem w kwietniu 2025 (cła Trumpa). Wtedy również wystąpiła akumulacja. Jak to wygląda w praktyce?

Oczyszczenie rynku i faza intensywnej akumulacji

To, co dla detalicznej “ulicy” i spekulantów oznacza bolesny krach, dla inwestorów długoterminowych jest sygnałem do strategicznych zakupów. Gwałtowne spadki wywołane szokiem geopolitycznym to moment, w którym rynek zostaje drastycznie “oczyszczony” z nadmiernej dźwigni finansowej i tzw. “słabych rąk” (inwestorów ulegających emocjom). Bitcoin jest po dłuższym spadku i po pierwszej akumulacji. Teraz mamy fazę oczyszczenia i i próbę testu podaży na dnie.

W cieniu krzykliwych nagłówków o spadkach rozpoczyna się faza cichej, ale bardzo intensywnej akumulacji. Instytucje finansowe, “wieloryby” rynkowe oraz fundusze zarządzające amerykańskimi ETF-ami na Bitcoina (zapewne takie jak np. BlackRock czy Fidelity) skrupulatnie wykorzystują tę wojenną przecenę. Zamiast uciekać z rynku, agresywnie skupują cyfrowe aktywa z głębokim dyskontem, wiedząc, że fundamenty samego Bitcoina nie uległy żadnej zmianie.

Powrót sentymentu “Risk-On”: Paliwo do potężnych wzrostów

Taka struktura rynku – wyczyszczona z lewara podaż zderzająca się z konsekwentnym popytem wielkiego kapitału – tworzy mechanizm przypominający mocno ściśniętą sprężynę. Gdy tylko pierwsza fala geopolitycznego strachu zacznie opadać, a rynki oswoją się z “nową normalnością”, nastroje inwestorów nieuchronnie zaczną ewoluować. Kapitał, szukając wyższych stóp zwrotu, opuści bezpieczne, ale nisko rentowne przystanie (takie jak gotówka czy obligacje, ale i przewartościowane złoto) i powróci do aktywów ryzykownych.

Gdy na rynkach ponownie zapanuje sentyment “risk-on”, Bitcoin zazwyczaj rusza w górę z dynamiką niespotykaną na tradycyjnych giełdach. Uwolniony od presji podażowej i napędzany powracającą płynnością, potrafi w ekspresowym tempie odrobić straty wywołane “flash crashem”. Jeśli dodatkowo amerykański bank centralny (Fed) zareaguje na rynkowe zawirowania łagodzeniem polityki monetarnej (np. cięciem stóp procentowych lub wstrzykiwaniem płynności), zjawisko to zadziała jak potężny katalizator, który może wynieść wycenę Bitcoina na zupełnie nowe poziomy. Nie jestem zwolennikiem inwestycji w Bitcoina, ale traktuję go jako “papierek lakmusowy” przyszłego trendu na giełdzie.